Το τρελό αίμα που κυλά στις φλέβες τους υπερκεράζει ύψη και αποστάσεις, συναρμολογώντας ένα γεωγραφικό ψηφιδωτό που εκτείνεται από τη Σλοβακία ως τις Αζόρες. Ο άτλαντας των mural του Αυγούστου τα έχει όλα: παραισθησιογόνα αραβουργήματα και δύσμορφες φιγούρες, ονειρικά μοτίβα και περίτεχνες φωταψίες που λούζουν με χρώμα το αστικό περιβάλλον, καθοδηγώντας τον θεατή τους σε αντιεροπορικά καταφύγια γούστου, μακριά από τον κυκεώνα του τσιμέντου.
Η ανθολογία του μήνα ξεκινάει με τα χαρακτηριστικά θηλαστικά του βέλγου street artist Roa, ο οποίος ταξίδεψε στις εσχατιές της βορειοανατολικής Αριζόνα προκειμένου να κοσμήσει ένα προστατευόμενο καταφύγιο Ινδιάνων της φυλής Ναβάχο, στα πλαίσια του πρότζεκτ «The Painted Desert».
Στη Μελβούρνη, οι Shida και Adnate διασταύρωσαν τα στιλ τους για να σχεδιάσουν ένα περίκομψο έργο γιγαντιαίας κλίμακας στη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου. Ο Snik από το Στάμφορντ εκπληρώνει ένα στένσιλ που μπορούν να αντικρύσουν όσοι περνούν από τη Λέοναρντ Στριτ του ανατολικού Λονδίνου. Ο καλλιτέχνης και εικονογράφος Ironmould επεμβαίνει με ένα πολιτικό έργο στη νότια Ιταλία, ενώ ο Pixel Pancho φιλοδωρεί την ίδια χώρα με το ρομποτικό του mural, προτού η σειρά μεταφερθεί στο Ponta Delgada του δυτικότερου σημείου της ευρωπαϊκής ηπείρου, στις νήσους Αζόρες, όπου βρέθηκαν πρόσφατα οι Πολωνοί Etam Cru.
Ο Αυστραλός Reka μοιάζει να περνά πολύ χρόνο στη Γαλλία, εφόσον κληροδότησε δύο murals στο 11ο διαμέρισμα, το ένα στη Rue Amelot, καθώς και το εικονιζόμενο, της οδού Scarron, με ιδιότυπες επιρροές που ανιχνεύονται από τον κυβισμό έως τον κονστρουκτιβισμό.
Στη Σλοβακία, όπου άφθονοι τοίχοι μπογιατίστηκαν επί τη ευκαιρία του φεστιβάλ Street Art Communication, ο Phlegm κατέθεσε σπουδαίο έργο, εκεί όπου, λίγους δρόμους παρακάτω, εντυπώθηκαν και οι τρισδιάστατης αληθοφάνειας χαρακτήρες του Cart1. Ο Roti σχεδίασε σε χρόνο μηδέν ένα ερπετοειδές θηλυκό κάπου στη Γαλλία, ενώ στην Ατλάντα των ΗΠΑ, διχογνωμίες προκαλεί το mural του Huyro, το οποίο απεικονίζει μια γυναίκα που γδύνεται και ξαναντύνεται, προτού μεταμορφωθεί σε λύκο. Κάποιοι εκεί πέρα διατείνονται πως το εικαστικό είναι ακατάλληλο για ανηλίκους, άποψη που θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του έργου, που τυγχάνει επιπλέον να γειτνιάζει ταυτόχρονα με εκκλησία και τζαμί.
Ο Aryz δεν αντιμετώπισε ανάλογα προβλήματα στην ανεκτική Κοπεγχάγη, όπως και η τριανδρία της Τοσκάνης, αποτελούμενη από τους James Kalinda, Never2501 και Centina. Οι ομάδες συνεργάστηκαν για δύο διαφορετικά πρότζεκτ, το ένα σε εργοστάσιο ζάχαρης, το δεύτερο σε παλιά πτέρυγα ψυχιατρικής κλινικής, γεγονός που ερμηνεύει προφανώς το κλίμα σήψης των δημιουργιών τους.
Μια επιπλέον συνεργασία εκτυλίχθηκε στο Κάλβερ Σίτι των Ηνωμένων Πολιτειών, ανάμεσα στη Γαλλίδα Miss Van και τον Dan Quintana από το Λος Άντζελες, σε ένα έργο που αποπνέει κάτι από τη γοτθική ψυχεδέλεια του Mark Ryden. Ανάλογα ονειρώδης και ο Ιταλός ZED1, το τελευταίο δείγμα της δουλειάς του οποίου μπορεί να αναζητηθεί στο Όσλο. Ακολουθούν όλες οι εικόνες των δημιουργών, καθώς και link για εκτενέστερα προφίλ τους.
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
17°
